Toegang tot de wandeling naar Les Cuveaux

Vanuit Remiremont namen we de N57 richting Saint-Nabord, daarna Éloyes. In Éloyes gingen we niet richting het centrum van de stad, maar sloegen we rechtsaf bij de kruising "rue Charles de Gaule", dan weer rechts "rue de Relanchâtel". We volgden de wegwijzers "Les Cuveaux" via de bosweg die 2 km klimt naar de grote kruising van Le Frêne met een parkeerplaats.

We lieten de auto staan ​​en begonnen aan de klim via de kleine verharde weg. Maar het is ook mogelijk om het pad (rode ringmarkeringen) voor de shelter door het bos te volgen.

Het uitzicht vanaf Les Cuveaux

Het kleine verharde weggetje dat 900 meter stijgt met een hoogteverschil van 130 meter is zeer aangenaam vanwege de rust en omdat het langs prachtige loofbossen loopt. Hierna bereikt u de chalet-schuilplaats die een zeer populaire plek lijkt te zijn waar ongeveer tien mensen zich kunnen vestigen voor een lunchpauze.

We hebben al prachtige stenen kunnen bewonderen en een zicht op het dorp Éloyes dat we domineren vanaf meer dan 350 meter hoogte. Die aan de Moezelvallei is nog steeds verborgen door vegetatie.

De belvedère van de Cuveaux

Daarna sloegen we af naar rechts en volgden een pad door het bos en zagen 400 meter lang mooie rotsen. Daar ontdekten we "de belvedère" geïnstalleerd op het hoogste punt op 783m.

Deze 9 m hoge kaap die de Moezelvallei domineert, biedt een adembenemend uitzicht met zijn oriëntatietafel op de top van de toren. Het stelt u ook in staat om, bij mooi weer, het hele Vogezen-massief en zelfs de Jura en de hoogste toppen van de Alpen te bekijken!

De rots van de “Tête des Cuveaux”

Vanaf deze uitkijktoren gaat de wandeling verder en leidde ons in 15 minuten (500m) naar de rots van de Tête des Cuveaux.

De site is ongelooflijk met zijn 17 holtes die millennia geleden in de zandsteen zijn gegraven en met een diameter van ongeveer 60 tot 70 cm, waardoor dit plateau de naam "Tête des Cuveaux" = kleine vaten heeft gekregen. Deze zandsteenrots van de Vogezen, ongeveer 8 meter hoog, bestaat uit blokken van ongelijke dikte, sommige uitgegraven aan de basis, andere uitkragend.

Het is de aanwezigheid van oude gletsjers en in het bijzonder het water afkomstig van stromen die op het oppervlak van deze gletsjers stromen die deze erosies zouden hebben veroorzaakt. We nestelden ons comfortabel in deze rotsen met cupules en voelden meteen een krachtig natuurlijk magnetisme.

Magie van de plaats en onvergetelijk moment in de Cuveaux

Het verhaal gaat dat deze plek - op het zuidwesten gelegen - al millennia bekend was door oude beschavingen, waaronder het Keltische volk van Leuques dat het gebied regeerde vóór de Romeinse verovering. Waarschijnlijk beoefenden ze daar een cultus waar het stilstaande water in de bassins een rol van zuivering moet hebben gespeeld voordat ze de god Belenus, vertegenwoordigd door de zon, aanbaden.

Ter plaatse ontdekten we aanhangers van meditatie en magnetisme. Ze ontmoeten elkaar op deze plek die ze als zeer vibrerend beschouwen, met een functie die verband houdt met genezing. Een bespeler van handpannen, een metalen trommel met zeer spirituele en meeslepende klanken, overspoelde ons met zachte en subtiele melodieën. Binnen dit uitzonderlijke en poëtische universum hadden we het gevoel één te zijn met de natuur. Dit intieme moment op een ongewone plek heeft ons een herinnering achtergelaten die we niet willen vergeten!

Met zijn ongeveer 3 km wandelen voor 140 meter hoogteverschil is deze wandeling gemakkelijk toegankelijk. Het wisselt weg- en bospaden in het kreupelhout af met rotsen verspreid langs de route. De uitzichten zijn prachtig en de site van Les Cuveaux is zowel een echt natuurlijk juweeltje als een heilige plaats die al millennia bekend is (daterend van de belangrijke culten van de plaats tot 1705, 610 en 51 v.Chr.).

Laurence