Pierwszymi mieszkańcami Val-d'Ajol mogli być Hiszpanie uciekający przed Arabami ( Poitiers 732 ), albo wojska Karola Wielkiego przechodzące przez region, w którym mieszkała jego rodzina. Osiedlili się na wzgórzu pośrodku wilgotnej doliny, zwanej obecnie La Croix, za zgodą Dam z Remiremont.

Wspólnota rozrosła się i dzięki ich pomocy uzyskała pozwolenie na budowę kościoła w miejscu zwanym Laître (gdzie wcześniej istniał cmentarz i kaplica). Val było materialnie zależne od kanoników z Remiremont , księżniczek Świętego Cesarstwa Rzymskiego, pod opieką księcia Lotaryngii, ale podległe bezpośrednio papieżowi. Duchowo wspólnotą zarządzała archidiecezja Besançon. Parafię obsługiwali mnisi z Hérival.

Terytorium to widzi wojska Turenne, Szwedów podczas wojny trzydziestoletniej, Karola IV, księcia Lotaryngii, próbującego odzyskać swoje księstwo. Na mocy suwerenności arcybiskupa Besançon, Ludwik XIV na jakiś czas zaanektuje Val. Populacja mimo wszystko wzrasta i wymaga powiększenia kościoła. Mieszkańcy kolonizują stodoły, miejsca wypasu zwierząt i powstają liczne przysiółki. Książę Leopold odzyskuje księstwo w 1704. W latach 1735 jego syn Franciszek III zrezygnował na rzecz tytułu austriackiego. Stanisław zarządza księstwem do 1766, wtedy Val stanie się francuskim.
Kraj głównie rolniczy, miasto zostanie przekształcone w dolinę przemysłową po wojnie lat 70. wraz z przybyciem alzackich przemysłowców uciekających przed okupacją niemiecką. Hydrauliczna moc La Combeauté przyniesie korzyści głównie przędzeniu i tkaniu. Druga strona medalu, ten brak różnorodności doprowadzi do spadku liczby ludności po II wojnie światowej.

Dziś gospodarka Val-d'Ajol opiera się na rzemiośle i drobnym przemyśle. Jedynym śladem jego przeszłości jest Jarmark Andouille, odbywający się w trzeci poniedziałek lutego. Ten starożytny jarmark (oficjalnie ustanowiony przez Ludwika Filipa w 1831 roku, a następnie zatwierdzony przez prefekta Wogezów w 1852 roku) był pierwotnie targiem bydła. Rolnicy uzupełniali swoje stada na nowy sezon. Padając ofiarą mechanizacji, podupadł po II wojnie światowej. Dzięki śmiałej inicjatywie grupy osób o duchu rabelaisowskim, jarmark odżył wraz z powstaniem bractwa gastronomicznego, które wychwala walory lokalnego produktu: kiełbasy Andouille. Od 1965 roku Bractwo Uczonych, Wybitnych i Smakoszy Degustatorów Andouille i Gandoyaux z Val-d'Ajol reaktywuje to wydarzenie. Obecnie wydarzenie to przyciąga od 30 000 do 40 000 osób przez trzy dni, w trzeci poniedziałek lutego każdego roku.